ბოლო დროს თითქოს ყველაფერი ჩქარდება.
ინფორმაცია, ადამიანები, მოლოდინები, მიზნები.
ყველა სადღაც გარბის და თუ შენ არ გარბიხარ, გგონია, რომ ჩამორჩი.
მაგრამ რეალურად არავინ იცის, სად მიდის.
ჩვენ ხშირად გვგონია, რომ მშვიდობა მოდის მერე:
როცა რაღაც მოვაგვარეთ.
როცა რაღაც მივაღწიეთ.
როცა რაღაც დავამტკიცეთ.
მაგრამ ეს „მერე“ ყოველთვის შორს არის.
მშვიდობა არ არის შედეგი.
მშვიდობა არის მდგომარეობა.
და ეს ნიშნავს, რომ შეიძლება არ გქონდეს ყველაფერი მოწესრიგებული, მაგრამ მაინც იყო მშვიდად.
შეიძლება არ იცოდე, რა გინდა ზუსტად, და მაინც არ იყო პანიკაში.
ჩვენ გვასწავლეს, რომ გაურკვევლობა ცუდია.
რომ თუ პასუხები არ გაქვს, რაღაც არასწორია.
მაგრამ სინამდვილეში ცხოვრება ყოველთვის ცოტათი გაურკვეველია.
და ეს ნორმალურია.
მშვიდად ყოფნა არ ნიშნავს, რომ პრობლემები არ გაქვს.
ეს ნიშნავს, რომ შენ არ ხარ მუდმივად მათ წინააღმდეგ ბრძოლაში.
ხანდახან მშვიდობა იწყება მაშინ, როცა საკუთარ თავს უფლებას აძლევ თქვა:
„მე ჯერ არ ვიცი.“
და ეს საკმარისია.